ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ-ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΘΕΡΙΝΑ

Οι πρώτοι χώροι στους οποίους παρουσιάζεται αμιγές κινηματογραφικό θέαμα είναι οι αθηναϊκές πλατείες. Αυτοί είναι φορητοί κινηματογράφοι που στήνονται στις πλατείες μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες και συνήθως για περιορισμένες προβολές αφού κινούνται από την Αθήνα στην επαρχία.

Σαν οι πρώτοι σταθεροί θερινοί κινηματογράφοι στην Αθήνα μπορούν να θεωρηθούν αυτοί που στήθηκαν στα καφενεία της πλατείας Συντάγματος και του Ζαππείου και λειτούργησαν για πάνω από δέκα χρόνια. Το 1904 βασικά ξεκίνησαν οι συστηματικές προβολές και στα δύο αυτά σημεία που συγκέντρωναν έτσι κι αλλιώς τον περισσότερο κόσμο της πρωτεύουσας.

Όπως αναφέρει το Εμπρός (11 Μαΐου) τριάντα κινηματογράφοι ετοιμάζονται να στηθούν το καλοκαίρι του 1907 σε διάφορες συνοικίες των Αθηνών. Και φυσικά τα θερινά θέατρα συνεχίζουν κι αυτά να περιλαμβάνουν κινηματογράφο σαν μια ξεχωριστή ατραξιόν.

ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ

Το 1910 είναι μια σημαντική χρονιά για τον κινηματογράφο της πρωτεύουσας. Η μεγάλη ζήτηση που έχει ο κινηματογράφος σπρώχνει επιχειρηματίες να κάνουν σοβαρές επενδύσεις στη νέα τέχνη.

Το 1913 χτίστηκε το πρώτο χτίριο ειδικά για κινηματογράφο από τον μικρασιάτη επιχειρηματία και πρωτοπόρο κινηματογραφικό επιχειρηματία Ε Μαυροδημάκη. « Ήταν το «Παλλάς» που κατόπιν εγκρεμίσθη και εκτίσθη στο ίδιο οικόπεδο το μέγαρον Εφεσίου».

Το 1913 άνοιξε το «Νέον», Πατησίων 8, όπου το κατάστημα του Μαρούση.

Το 1913, ανοίγει το ΡΟΖΙΚΛΑΙΡ στην οδό Πατησίων 12 από τον Π. Φλεγκενάιμερ. Του έδωσε αυτό το όνομα κάνοντας μια σύνθεση από τα ονόματα που είχαν δυο κόρες του: Ρόζα και Κλαίρη.

Το 1920, σύμφωνα με τον «Οδηγό της Ελλάδος» λειτουργούν οι παρακάτω κινηματογράφοι:

Χειμερινοί: Απόλλων (Σταδίου 20) Διευθ. Γ Αναστασιάδης, «Αττικόν» (Σταδίου 25) Διευθ. Κ. Εμπέογλου, «Παλλάς» (Σταδίου 24) Διευθ. Κ. Εμπέογλου, «Σπλέντιτ» (Σταδίου 22) Διευθ. Κ. Εμπέογλου, «Πάνθεον» (Πανεπιστημίου) Διευθ. Τ. Μάντακας, «Ροζικλαίρ» (Πατησίων) Διευθ. Κ. Καράς.

Θερινοί: Ζαππείου, Καφεθυστιατόριο με ορχήστρα, δύο στην Πλατεία Συντάγματος-Καφενείο Ζαχαράτου και Καφενείο Περιπτέρου, «Μουλέν Ρούζ» Αλυσσίδα-τέρμα Πατησίων με ορχήστρα και εστιατόριο.

Στην μόδα του κινηματογράφου υποτάσσεται το θέατρο Κοτοπούλη στην πλατεία Ομονοίας.

Το 1928 οι 5 κινηματογράφοι του 1913 έγιναν 16 χειμερινοί και 12 θερινοί. Το 1938 οι χειμερινοί στην Αθήνα είναι 26 και οι θερινοί πάνω από 60.

Τη δεκαετία 1930-40 δημιουργούνται οι μεγαλύτεροι και πολυτελέστεροικινηματογράφοι της χώρας. Είναι η εποχή που χτίζονται το Παλλάς και το Ρεξ στην Αθήνα. Ποτέ άλλοτε δεν φτιάχτηκαν όμοιά τους. Την μεταπολεμική περίοδο, απλώς πολλαπλασιάζονται χωρίς ποτέ να φτάσουν την μεγαλοπρέπεια των προγενέστερων.

Παραμονές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, τον Σεπτέμβρη του 1939 συγκεκριμένα, λειτουργούν στην Ελλάδα 280 κινηματογράφοι, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από αυτόν του 1935 (150 αίθουσες). Το ένα τρίτο από αυτούς βρίσκεται στην πρωτεύουσα. Η Αθήνα διαθέτει εννέα κινηματογράφους πρώτης προβολής, εικοσιπέντε δεύτερης ή συνοικιακούς και 65 θερινούς.

ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Αμέσως μετά την κήρυξη του πολέμου, το πιο ενδιαφέρον κινηματογραφικό θέαμα για τους ανθρώπους στις πόλεις, γίνονται τα πολεμικά επίκαιρα. Στην Αθήνα είναι δυο οι αίθουσες που προβάλουν αποκλειστικά πολεμικά επίκαιρα, ελληνικά και αγγλικά, το Σινεάκκαι το Άστυ.

Αλλά έρχεται η στιγμή που το μέτωπο καταρρέει. Στις 9 Απριλίου 1940 οι Γερμανοί μπαίνουν στη Θεσσαλονίκη. Μία από τις πρώτες διαταγές που εξέδωσαν ήταν να ανοίξουν οι κινηματογράφοι για να δείξουν ότι η ζωή συνεχίζεται ειρηνικά κάτω από τη δική τους υψηλή προστασία. Την προηγούμενη περίοδο λόγω του φόβου των συναγερμών οι κινηματογράφοι υπολειτουργούσαν, ανοίγοντας σε ακατάστατες ώρες.

Η διαφορά που υπάρχει τώρα με την προηγούμενη περίοδο είναι ότι επιτάσσονται ορισμένοι κινηματογράφοι και διατίθενται για τη ψυχαγωγία των στρατιωτών τους. Στη Θεσσαλονίκη, τα Διονύσια μετατρέπονται σε Soldaten Kino, το Πατέ σε Germania Kino και τοΠαλλάς σε Frontbuhne. Τα Ηλύσια «παραχωρούνται» στους Ιταλούς. Στην Αθήνα, το Αττικόνμετατρέπεται σε Soldaten Kino Victoria, το Απόλλων σε Kino Apollo, ενώ οι άλλοι κινηματογράφοι υποχρεώνονται να αναγράφουν τους τίτλους των έργων εκτός από ελληνικά, στα γερμανικά και ιταλικά. Το μέτρο αυτό επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα.

Με την είσοδο των Γερμανών δεν σημειώνεται καμία άλλη αλλαγή στη λειτουργία των κινηματογράφων πέρα από την απαγόρευση ταινιών που προέρχονται από εχθρικές προς τον Άξονα ταινίες, την υποχρεωτική προβολή γερμανικών προπαγανδιστικών επικαίρων και τις ώρες προβολής που προσαρμόζονται στις απαγορεύσεις της κυκλοφορίας και τις ανάγκες εξοικονόμησης ηλεκτρικής ενέργειας.

Στην Κατερίνη, οι Γερμανοί, κουβαλούσαν τη δική τους μηχανή προβολής όταν έκαναν κατά διαστήματα προβολές για τους στρατιώτες τους μια και αυτή που είχε ο κινηματογράφος είχε χαλασμένο το σύστημα του ήχου και έπαιζε όλες τις ταινίες βωβές, πράγμα που φαίνεται δεν ενοχλούσε τους ντόπιους!

Η ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΝΘΗΣΗ

Με τη λήξη της γερμανικής κατοχής δημιουργείται το πρωτοφανές φαινόμενο της μαζικής προσέλευσης στους κινηματογράφους της πρωτεύουσας. Αλλά αυτό δεν είναι ένα ευκαιριακό φαινόμενο, η αντίδραση ίσως στην στερημένη ζωή της κατοχής, αλλά έχει διάρκεια. Και το 1966 το περιοδικό Εικόνες χαρακτηρίζει την Αθήνα σαν την «πιο ιδιότυπη κινηματογραφόπληκτη πρωτεύουσα της υφηλίου» με τις «50 αίθουσες πρώτης προβολής και το τακτικό επταήμερο των 12 καινούργιων ταινιών»

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '90

(από μια έρευνα του ΕΚΚΕ για την

Κατάσταση του συστήματος διανομής στην Ελλάδα

"Η συνολική εικόνα, πάντως, για την κατανομή των κινηματογραφικών αιθουσών στην Ελλάδα έχει ως εξής: Ο αριθμός των αιθουσών / οθονών ανέρχεται σε 443. Αυτές ανήκουν σε 382 κινηματογραφικές μονάδες / επιχειρήσεις. Από τις 443 αίθουσες, οι 203 είναι χειμερινές, οι 53 ετήσιας λειτουργίας και οι 186 θερινές. Αν και στο λεκανοπέδιο συγκεντρώνεται περίπου το 35% το συνολικού πληθυσμού της χώρας, το αντίστοιχο ποσοστό των κινηματογραφικών αιθουσών / οθονών ξεπερνά το 52%. Οι τρεις περιφέρειες με το μικρότερο αριθμό αιθουσών είναι η Δυτική Μακεδονία με 0,7%, τα Ιόνια Νησιά με 1,1% και το Βόρειο Αιγαίο με 1,3%, ενώ υπάρχει ένας νομός εντός των ορίων του οποίου δεν υφίσταται κινηματογραφική αίθουσα: πρόκειται για τον νομό Φλωρίνης."

47 διατηρητέοι θερινοί κινηματογράφοι

Το 1997 ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Κώστας Λαλιώτης, με απόφασή του χαρακτήρισε διατηρητέα τη χρήση 47 θερινών κινηματογράφων που βρίσκονται εντός του λεκανοπεδίου Αττικής:

ΑΙΓΛΗ (Ζάππειο) ΒΟΞ (Εξάρχεια) ΘΗΣΕΙΟ ΠΑΛΛΑΣ (Παγκράτι) ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ (Πλάκα) ΑΝΕΣΙΣ (Αμπελόκηποι) ΑΕΛΛΩ (Κυψέλη) ΕΛΛΗΝΙΣ (Αμπελόκηποι) ΕΚΡΑΝ (Εξάρχεια) ΛΙΛΑ (Πατήσια) ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΕΪ (Κυψέλη) ΡΙΒΙΕΡΑ (Εξάρχεια) ΗΛΕΚΤΡΑ(Πατήσια) ΑΘΗΝΑΙΑ (Κολωνάκι) ΑΜΟΡΕ (Πολύγωνο) ΜΕΤΡΟΠΟΛ (Αθήνα) ΤΡΙΑΝΟΝ (Κυψέλη) ΝΑΝΑ (Δάφνη) ΝΕΑ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ (Αθήνα) ΜΙΤΣΙ (Κουκάκι) ΑΤΗΕΝΕ (Κυψέλη) ΔΙΑΝΑ (Κυψέλη) ΣΤΕΛΛΑ (Κυψέλη) ΡΑΝΙΑ (Πατήσια) ΜΟΝ ΡΕΠΟ (Αγ. Νικόλαος Αχαρνών) ΔΕΞΑΜΕΝΗ (Κολωνάκι) ΛΑΟΥΡΑ (Παγκράτι) ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ (Κηφισιά) ΧΛΟΗ (Κηφισιά) ΦΙΛΟΘΕΗ, ΦΑΝΤΑΖΙΟ (Πειραιάς) ΑΜΥΝΤΑΣ (Υμηττός) ΔΙΑΝΑ (Παλ. Φάληρο) ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ (Αγ. Παρασκευή) ΚΑΡΜΕΝ (Αθήνα) ΤΙΤΑΝ (Αιγάλεω) ΦΛΕΡΥ (Καλλιθέα) ΠΟΛΕΝΑ (Ανω Πατήσια) ΑΚΤΗ (Βουλιαγμένη) ΨΥΧΙΚΟ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ (Ηλιούπολη) ΚΑΤΕΡΙΝΑ (Χαϊδάρι) ΑΣΤΡΟΝ (Μάνδρα) ΑΜΙΚΟ (Χαλάνδρι) ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ (Χαλάνδρι) ΑΘΗΝΑ (Χαλάνδρι) ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ (Χαλάνδρι)

*από το: http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Παρουσίαση του t-shirt, της νέας καμπάνιας «Το Κάνω….»

Η Πόπη Καλαιτζή, Αλεξάνδρα Παλαμίδη των notosgalleries, Βασίλης Ζούλιας,

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών, το κέντρο υποστήριξης εξαρτημένων ατόμων «Όασις» και η υπεύθυνη επικοινωνίας και εθελοντισμού της «Όασις» γιατρός Πόπη Καλαϊτζή διοργάνωσαν επίσημη παρουσίαση του t-shirt, της νέας καμπάνιας «Το Κάνω….» που έχει δημιουργήσει ο σχεδιαστής και εθελοντής του κέντρου, Βασίλης Ζούλιας, την Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011, στο bar restaurant “Omilos” στη Θεσσαλονίκη.

Τα έσοδα από την πώληση των t-shirt θα διατεθούν για τις ανάγκες της καμπάνιας «Το Κάνω…. Γιατί Με Νοιάζει» Γίνε Μέρος Της Λύσης Και Εθελοντής Της Όασις.

Ο γνωστός έλληνας designer παρουσίασε ο ίδιος τη σειρά γυναικείων t-shirt που εμπνεύστηκε και σχεδίασε για την νέα καμπάνια της «Όασις» τα οποία από την Παρασκευή 1η Ιουλίου 2011 πωλούνται στο πολυκατάστημα NotosGalleries (Στοά Χιρς).

Η καμπάνια «ΤΟ ΚΑΝΩ», υπεύθυνη της οποίας είναι η Πόπη Καλαϊτζή, στοχεύει στην αλλαγή της εικόνας του εθελοντισμού και στην προσέγγιση των ενεργών πολιτών. Στόχος της προσπάθειας αυτής είναι η προσέλκυση νέων εθελοντών για το επίτευξη του έργου της «Όασις», όπως επίσης η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κόσμου κατά των εξαρτήσεων από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τον εθισμό στα τυχερά παιχνίδια αλλά και το διαδίκτυο.

Το κοινό της Θεσσαλονίκης αγκάλιασε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία και έδωσε το παρόν προκειμένου να ενημερωθεί αλλά και να διασκεδάσει σε ένα άκρως ανάλαφρο κλίμα. Έκπληξη της βραδιάς αποτέλεσε το showαπό επαγγελματίες χορευτές salsa που ξεσήκωσαν τους παρευρισκόμενους.

Το ενδιαφέρον του κόσμου είχε ως αποτέλεσμα να αποχωρήσουν όλοι με το T-shirt της καμπάνιας ενισχύοντας έτσι το έργο του κέντρου υποστήριξης εξαρτημένων ατόμων «Όασις».

Υποστηρικτές της εκδήλωσης και της καμπάνιας «Το Κάνω….» είναι το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ και ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑIΡΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Η Πόπη Καλαιτζή κατά την ομιλία της στην εκδήλωση

Απαγορευμένο για το ΠΑΣΟΚ το «Καλημέρα ήλιε»

Το απαγορευμένο.....

27/06/2011

Απαγορευμένο για το ΠΑΣΟΚ το «Καλημέρα ήλιε»

Με μία ιδιαίτερα σκληρή επιστολή η κόρη του Μάνου, Μυρσίνη Λοϊζου, επιτίθεται δριμύτατα στο Γ. Παπανδρέου, στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ.
Απαγορεύει τη χρήση τραγουδιού του πατέρα της στις συγκεντρώσεις.

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: Συνέντευξη Ελβετού τραπεζίτη

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: Συνέντευξη Ελβετού τραπεζίτη: "Σοκάρει η εξομολόγηση ενός Ελβετού τραπεζίτη στο wearehange.org, για τις δολοφονίες με εντολή της Λέσχης Bilderberg, οι οποίες πληρώνονται ..."

Tετάρτη 15 Ιούνη όλοι στην Μεγάλη διαδήλωση...

....και τα μάτια μας ανοιχτά για αναμενόμενες προβοκάτσιες...

Τα ποδήλατα στις Λεωφορειολωρίδες της Αθήνας

Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων

Αθήνα, 13 Ιουνίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα ποδήλατα στις Λεωφορειολωρίδες της Αθήνας

Σχετικά με την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Υποδομών για την πιλοτική χρήση των λεωφορειολωρίδων της Αθήνας από τους ποδηλάτες και τις ποδηλάτισσες, ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, αφού αρχικά εκφράσει την αντίρρηση του στο μέτρο αυτό, επισημαίνει τα εξής:

1. Τα ποδήλατα αποτελούν έναν υγιεινό και περιβαλλοντικά σωστό σύγχρονο τρόπο μετακίνησης που κερδίζει συνεχώς έδαφος στις ευρωπαϊκές πόλεις και η κυκλοφορία τους στις ελληνικές πόλεις πρέπει να υποστηριχθεί, εκεί που πρέπει και εκεί που αυτό είναι εφικτό. Η Πολιτεία οφείλει να επανασχεδιάσει τόσο την οδική υποδομή όσο και τον τρόπο οργάνωσης της αστικής κυκλοφορίας ώστε οι συνεχώς περισσότεροι ποδηλάτες και ποδηλάτισσες να μπορούν να κυκλοφορούν άνετα και με ασφάλεια στις ελληνικές πόλεις, αναβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα ζωής της πόλης. Η είσοδος των ποδηλάτων στην κυκλοφορία στις ελληνικές πόλεις πρέπει να αποτελέσει την απαρχή για μία πιο βιώσιμη ανάπτυξη και λειτουργία της πόλης.

2. Η κυκλοφορία των ποδηλάτων πρέπει, όσο το δυνατόν, να είναι διαχωρισμένη από την υπόλοιπη κυκλοφορία με τη δημιουργία ειδικών ποδηλατοδρόμων, αφού οι ποδηλάτες αποτελούν κατεξοχήν ευάλωτη κατηγορία χρηστών της οδού. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί σε "ευανάγνωστες" κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στις διασταυρώσεις ώστε τόσο οι ποδηλάτες όσο και οι πεζοί, και τα άλλα οχήματα (επιβατικά, μοτοσυκλέτες, κλπ) να μπορούν να διασταυρώνονται οργανωμένα και με ασφάλεια.

3. Η ανάμιξη της κυκλοφορίας των ποδηλάτων με τα λεωφορεία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη αφού τα ποδήλατα με χαμηλή ταχύτητα και μικρό όγκο θα έχουν να διεκδικούν τη θέση τους απέναντι στα υψηλότερης ταχύτητας και πολύ μεγαλύτερου όγκου λεωφορεία. Η κυκλοφοριακή ανάμιξη πολύ διαφορετικών τύπων οχημάτων αποτελεί διεθνώς μία βασική αιτία οδικών ατυχημάτων και μάλιστα υψηλής σοβαρότητας και για τον λόγο αυτό στις σύγχρονες πόλεις καταβάλλονται προσπάθειες για τον όσο το δυνατόν καλύτερο διαχωρισμό της κυκλοφορίας των διαφορετικών τύπων οχημάτων.

4. Η είσοδος των ποδηλάτων στις λεωφορειολωρίδες θα έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα τη μείωση της ταχύτητας των λεωφορείων και ουσιαστικά την εκμηδένιση του όποιου πλεονεκτήματος τους έδιναν μέχρι τώρα οι (μη αστυνομευόμενες) λωρίδες αποκλειστικής κυκλοφορίας. Στους συνεχώς πολλαπλασιαζόμενους ποδηλάτες πρέπει βεβαίως να δοθεί χώρος στους δρόμους της Αθήνας, ώστε να περιορισθεί η μετακίνηση με ΙΧ. Η σύγχρονη πολιτική όμως της βιώσιμης αστικής κινητικότητας απαιτεί την ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) και των φιλικών προς το περιβάλλον μετακινήσεων (πεζοί, ποδηλάτες) εις βάρος των ρυπογόνων επιβατικών αυτοκινήτων.

5. Η Πολιτεία οφείλει να ανακαλέσει άμεσα την επικίνδυνη και λανθασμένη αυτή απόφαση, η οποία όχι μόνο δημιουργεί σοβαρούς επιπλέον κινδύνους στην κυκλοφορία των ποδηλάτων, αλλά και τορπιλίζει τον πυλώνα του συγκοινωνιακού συστήματος της Πρωτεύουσας, τις Δημόσιες Μαζικές Μεταφορές, αφήνοντας ανέγγιχτα τα ρυπογόνα ΙΧ. Μάλιστα, εάν η Πολιτεία επιδιώκει πραγματικά την αναβάθμιση της κυκλοφορίας των ποδηλάτων, οφείλει να μελετήσει τρόπους περιορισμού της χρήσης των επιβατικών αυτοκινήτων στο σύνολο του οδικού δικτύου των αστικών περιοχών, μέσω και της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου δικτύου ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα συνοδευόμενου από τους απαραίτητους σταθμούς μετεπιβίβασης, προχωρώντας σε ουσιαστική αστυνόμευση των λεωφορειολωρίδων, ώστε να υλοποιηθεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο ΜΜΜ που θα προσφέρει καλλίτερες υπηρεσίες στον πολίτη, εξωστρακίζοντας και περιορίζοντας το αντικοινωνικό φαινόμενο της αποφυγής πληρωμής αλλά και της συνειδητής μη πληρωμής κομίστρου στα ΜΜΜ από τους «Δεν πληρώνω».

Οι Έλληνες Συγκοινωνιολόγοι αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα αλλαγής του τρόπου καθημερινής μετακίνησης των κατοίκων του Λεκανοπεδίου που υπαγορεύεται τόσο από την παρούσα οικονομική συγκυρία όσο και από την θέληση όλων μας για περιβαλλοντική αναβάθμιση της πόλης, θεωρούν ότι το ποδήλατο αποτελεί και θα αποτελέσει τα επόμενα χρόνια βασικό στοιχείο αυτής της αλλαγής. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι πάντοτε πρόθυμοι να συνδράμουν την Πολιτεία σε κάθε φάση σχεδιασμού, μελέτης, υλοποίησης και λειτουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος ένταξης του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (ΣΕΣ) ιδρύθηκε το 1976 ως το Επιστημονικό Σωματείο που εκπροσωπεί τους Έλληνες Συγκοινωνιολόγους στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις - από την έξοχη Μαρία Δημητριάδη